බිරිතානියේ සිට කටු ගෙට යන අපේ “කටුගෙය” – කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරය

කොළඹ හතේ මාකස් ප්‍රනාන්දු මාවතට මුහුලා ධවල වර්ණයෙන් තේජස්ව නැගි සිටින සුවිසල් දෙමහල් ගොඩ නැගිල්ලක් වෙයි. අධිරාජ්‍යවාදයේ ඇති ස්වදේශියයන් පීඩිතභාවයට පත් කල වික්ටොරියානු ගෘහකාර්මාන්තයෙන් සුභාවිතව එය තවමත් නිසොල්මන්ව බලා සිටියි. ඉදිරි පසම ඇත්තේ පුහු මාන්නයෙන් ඔලුව උදුම්මා ගත් සුදු ජාතිකයකුගේ රුවකි. හෙතෙම ශ්‍රිමත් ලියම් හෙන්රි ග්‍රෙගරි මහතාය. අටසිය හැත්තෑ දෙකේ (1872) ගෙගරි ලංකාවේ ආන්ඩුකාර තැන බවට පත්විය. අතීත්යක් නැති යකඩින් හා පිඩිතයන්ගේ දහඩිය කදුලින් පටපිලි තනා විලිවසා ගත් බටහිරුන්, ඉවක් බවක් නැතිව පෙරදිග පෞඩ ඓතිහාසිකත්වය කොල්ල කන ලදි. එය වඩා ප්‍රචලිත කිරීමේ ක්‍රමවේදය ලෙස රාජකීය ආසියාතික සංගමය අටවන ලදි. භාරතය, ලංකාව, චීනය වැනි පෙරදිග සුවිශේශි ස්වදේශික සම්පත් බිරිතාන්‍ය ඇතුලු යුරෝපීය අගුපිල් වල ගොඩ ගැසෙන්නට විය.මෙවැනි ස්වභාවයක් පැවති කාලවකවානුවේ රාජකීය ආසියාතික සංගමයේ අවධානයෙන් ගෙගරිගේ මූලිකත්වයෙන් එකදාස් අටසිය හැත්තෑ හතේ ජනවාරි එක වැන්නේදි ( 1877 – 01 – 01 ) කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරය යනුවෙන් ප්‍රථමයෙන් හඳුන්වනු ලැබූ වර්තමාන ජාතික කෞතුකාගාරය පිහිටවනු ලදි.ඉතාලි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයට අනුව නව ගොඩනැගිල්ල සඳහා සැළසුම සකස් කළේ ප්‍රසිද්ධ වැඩ දෙපාර්තමේන්තුවේ වාස්තු විද්‍යාඥයා වූ ජේ. ජි. ස්මිදර්ය. මෙහි ඉදිකිරීම එකදාස් අටසිය හැත්තෑ හයේ (1876) දී නිම වූ අතර ඊළඟ අවුරුද්දේ දී කෞතුකාගාරය මහජන ප්‍රදර්ශනයට විවෘත කෙරිණි. මේ සිංහල රටේ වැලලි ගිය අතීතයේ අනගිභවනීය අභිමානයේ නෂ්ඨාවශේෂ එතුල තැම්පත් කෙරින. පරණවිතාරනයන්ගෙන් පසු අපට සිටි සම්පතක් වු ආචාර්ය පි. ඊ. පී. දැරණියගල මැතිදුන්ගේ යුගයේදී මෙම ආයතනය ජාතික කෞතුකාගාර දෙපාර්තමේන්තුවක තත්ත්වයට පත්විය. යාපනය, මහනුවර සහ රත්නපුර යන නගරවල කෞතුකාගාර පිහිටුවීමත් සමඟ 1942 අංක 31 දරණ ආඥා පනතින් මෙම ආයතනය වෙනම දෙපාර්තමේන්තුවක් බවට පත්විය.

එකී ඉතිහාසයක්ද ඇති අපේ කෞතුකාගාරයට, නොහොත් අපේ කටුගෙට ඊයේ මා ගියෙමි. කඩු හොරකම වීමෙන් කලක් වසා තිබු කටුගේ දැන් මහජනයාට පූර්ණව විවෘත කොත ඇත.කඩු හොරුන් යලි නොයිතැයි කියා හෝ හොරාගේ අම්මාගේන් පේන අසා වැඩක් නැති නිසා හෝ කටුගේ දැන් මහජයාට විවෘතව ඇත. විශේෂ අධ්‍යන කටයුක්තක් සදහා නොවුනත්, රාජ් සෝමදේව මහතා ආචාර්ය සූරිය මහතාගේ “ඓතිහාසික රාවනා” කෘතිය දොරට වැඩිමේදි කල දේශණයේදි ඉදිරිපත් කරන ලද ප්‍රාග් ඓතිහාසික කාරනා කීපයක් ගැන සොයා බැලීමට මා තුල උනන්දුවක්ද තිබු බැවින් මා තිෂාරාද කැටුව කටු ගෙට ගියෙමි.

ප්‍රවේශ පත රුපියල් 25කි.ඇතුලුවන පුලුල් මග දෙපස ඇත්තේ අලංකාර උද්‍යානයකි. එහි “නිදිකුම්බා”, “මොනර කුඩුම්බිය”, “බැලතන”, ආදි සුන්දර පුෂ්පලතා වලින් අලංකෘත වී ඇත.ගස් යට තෙතමනය රකිනු වස් අතුරන ලද “හැක්ස්” ටොෆි කොල, “ජම්බෝ ජොලි” කවර, කඩල පැකට් ආදි නා නා විසිතුරු පැහැති “පොලිතින්” කොලය. සුවිසල් බිත්ති මත පින්න, වැස්ස ආදි විපත් වලින් රැකගනු වසු ඉබේ වගා වීමට හරින ලද “මකුලු” නම් දැල්වර්ගයය. ඒවා අතරින් නවකතා පොත් කීපයක් අතේ තබා ගත් පිළිගැනීම් නිළධාරිනින් හා නිළධාරීන්ය.

පළමු කොටස ප්‍රාග් ඓතිහාසික කොටස වෙයි. මා ඇතුලු වු සැනින් රිංගනු ලැබුවේ එම කොටසට නමුත්, කොහෙන්දෝ ආ කොළු රැලක් මහ හයියෙන් අඩිපොළවේ ඔබා කල ගෝශාවෙන් මගේ දැහැන බිදුනි. එවිට මා පරිනාමයේ වක්‍රය ගැන තිෂාරා හා වාදයක පැටලි සිටියෙමි. ඇය රසායන විද්‍යාව හා ජීව විද්‍යාව තුලින් කතා කල අතර මා සෛධාන්තික තර්ක ඔස්සේ කතා කරන ලදි. නමුත් එතැන ආ කොලු රොත්ත නිසා මා එතැනින් ඉවත් වීමි. මා පරිනාම වාදය 100% ක් පිලි ගන්නා අයෙක් නොවේ. මිනිසා වානරයාගෙන් පරිනාමය වූවා යැයි කියන කතන්දරය මා පිළිගන්නේ නැත. ඒ සදහා මගේ කතන්දරයක් ඇති මුත්, එය කීමට මා තවම සමාජයේ මෝරා නැත. ඒ ගැන තව තවත් අධ්‍යනයක් කොට අවස්ථාව එනතුරු මා බලා සිටිමි. ඉන් අනතුරුව මා හා තිෂාරා වැදුනේ අනුරාධපුරයේ හා පොළොන්නරු යුගයේ මෙන්ම අන්තර් යුගය හා මහනුවර යුගය දක්වා වු දේ නැරඹිමටය.මීට වසර ගානකට පෙර තිබු දේ තවමත් එලෙසම තබා ඇත.මහාවංශයේ ඇති “ඇතැම්” සාවද්‍ය තැන් ලස්සන පුවරු වල ප්‍රදර්ශය කොට ඇත. ඒවා නරඹන විදේශිකයන්, මෙන්ම අපේ දරුවෝද ඒවා සටහන් පොත්වල ලාගනු දුටිමි.

කොළඹ මා දකින සෑම තැනකම වාගේ මෙතැනත් මුස්ලිම් සහෝදරයන්ද බොහෝ විය. පාසැල් ලමුන් ඇරුන විට සිංහල මූණු ලෙස මා දුටුවේ මුරකරුවන් හා ආරක්ශක නිළධාරින් පමණය. සිංහල කොළඹ මිනිසුන් ඇතැම් විට “ඩවුන් සවුත්” හෝ “අප් කන්ට්‍රි” හෝ ගොස් විය යුතුය.

පැය හතරක් පමණ ගත කල අපි එළියට ආවේ මා හට මානව විද්‍යා හා සත්ව විද්‍යා අංශයට යෑමට අවැසි වු නිසාය. මාගේ අවසනාවට ඒවා වසා තිබුනි. “රාජ්‍ය සේවය” සෙනසුරාදා වැඩ නැති බව මට සිහිවුයේ පසුවය. පැටිස් දෙකක් ගිල දැමු අප දෙදෙනා ජෝන්ද සිල්වා එක පැත්තෙන් පිට වීමට සිතා ඒ දෙසට ඇදුනි. මහා උසට හැදු කොටසක් හිදගත් කාන්තාවකි. එහි පාමුල තිබු පුවරුවේ තිබු වී අකුරේ හැඩයෙන් එය වික්ටොරියා බිසවගේ බවට මා නිච්චි කලෙමි. ඉදිරි පසින් ගෙගරි “අපේ අභිමානයට” පස්ස හරවා සිටින අතර පසුපසින් වික්ටෝරිය අපේ ජෝන්ද සිල්වා හා කලා භවනට “පස්ස හරවා” ඇත.

ඉන් පිටත් වූයේ කළකිරිමක් සහිත මනසිනි. සුදු මහතැන්වරු කටුගේ සාදා ඔවුන්ගේ අභිප්‍රාය ඉටුකරගෙන ඇත.ඒත් අපි එය ලෙව කකා ඇත.අපි තාමත් සෑම අතින්ම බටහිරයන්ට නිවට වී ඇත. නිදහස සමරන නිදහස් චතුරස්‍රය අපි “ටොරින්ටන් චතුරස්‍රය” ලෙස ගාම්භීර ලෙස පවසයි. ටොරින්ටන් යනු අතිශය දීන තක්ක්ඩියෙක් බව දන්නේ කීදෙනාද..? “අරවින්ද පුෂ්පකරණි” තම නමින් නම්වන යුගයේ නිදහස් චතුරස්‍රයට “වීර පුරන් අප්පු” චතුරස්‍රය කියා නම් දීමට කුරන් සාටක නොවැනෙන්නේ “කුරහන් සාටකය” නමින් ඇත්තේ “තිරිගුද” කියා මට නොතේරෙන නිසා විය යුතුය.

පසු ගිය සතියේ ඉදිරිපත් වු පුරා විද්‍යා කටයුතු සදහා වන කැබිනට් යෝජනාව ඉතා හොදය. එය සම්මත විය යුතුය. නමුත් එය ක්‍රියා කරන ආකාරය පිලිබද විස්වාසයක් නැත. එසේම “ජල” බද්ද ගැන ඇති තීරණයද ඉතා හොදය. පරිසර විද්‍යාව ගැන හදාරන්නෝ අඩු නිසා හා ඒ ගැන දන්නෝ අඩු නිසා ද කොහෙදෝ, ෆෙස්බූක්, බ්ලෝග් ආදි අන්තර්ජාල සන්නිවේදන කාරනා හරහා “ජල” බද්ධට රජයට පලු යන්ඩ බැන තිබෙනු මා දුටිමි. ඒ ගැන වෙනම කතා කලයුතු බැවින් එය මා මෙයට ඈදා ගන්නේ නැත.

මාගේ ප්‍රියතම විද්‍යාව බටහිර භෞතික විද්‍යාව වු නමුත්, මා පුරා විද්‍යාවට ඇලුම් කරන්නේ, එතුලින් ලබා ගත හැකි යට ගිය විද්‍යාවේ ඇති සුභාවිතකම නිසාය. නමුත් පශ්චාත් උපාධි ආයතනය ඇරුන කොට , මේ විශය හැදැරීමට තැනක් නැත. අද අපේ පරම්පරාව ඉතිහාසය දන්නේම නැත. සියලු දේ බටහිරින් අප ලබාගත් දේ බව පොදු පිළිගැනීම වී ඇත.

බටහිර එය පූර්ව යටත්විජිතවාදය හා යටත් විජිතවාදය තුලින් වගා කොට ඇත. පශ්චාත් යටත් විජිතවාදය තුල අප අද සිරවී ඇත. බටහිර අද ඉහත වගා කරන ලද බීජයන්ගේ අස්වැන්න නෙලමින් ඇත. අස්වනු නෙළනුවෝනම් අපේ මිනිසුන්මය. බතර ගැත්තෝ නම් ඔවුන්ය. ජාතිය, දේශය, සංස්කෘතිය ගැන කතා කරන්නෝ වගාවට හානිකරන පළිබෝධකයන් ලෙස බටහිරුන් හදුන්වා දී ඇත.

මෙවැනි වපසරියක දැවැන්ත මන්දිරයක තබා ඇති අතීත නටබුන් වලට වන්දනා මාන බාර හාර ඔප්පු කිරීම විනා, යටගියාව සුරකිමින් එය ඵලදායිව “නිවහල්ව” අපරටට “ස්වෛරී” මානසිකත්වයෙන් ලබා දීමත ක්‍රමවේද ඇති වී නැත. නමුත් අප යතුරු මල්ලක්ද සමගින් “ආසියාවේ ආයිස්චර්යයේ” දොර ලඟටම ගොස් ඇත. නමුත් දොර ඇරිය යුත්තේ කුමන යතුරෙන්ද කියා කිසිවකු දන්නේද නැත.

– උමන්දා ජයෝබණ්ඩාර

About Umanda Jayobandara (උමන්ද ජයෝබණ්ඩාර)

I am a Software Engineer in Sri Lanaka. Please visit my web site for more info http://umandajayobandara.com/
This entry was posted in කයිවාරු. Bookmark the permalink.

එක් අයෙකු බිරිතානියේ සිට කටු ගෙට යන අපේ “කටුගෙය” – කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාරය සදහා ප්‍රතිචාර දක්වා ඇත

  1. Hasitha පවසයි:

    විලියම් ග්‍රෙගරි ආණ්ඩුකාරයා සම්බන්ධවත් වැඩි දුරටත් කරුණු හොයාගෙන කියවන්න පුලුවන් නම් වඩාත් හොඳයි. ඒ වගේමයි කොළඹ රජ ගෙදර ගෝර්ඩ්න් උද්‍යානයේ තිබූ වික්ටෝරිය රැජිණියගේ පිළිරුව කොළඹ ජාතික කෞතුකාගාර භූමියට පැමිණි පුවත පිළිබඳව ඔබ දැනුවත් කියලා හිතනවා.

    කැමතියි

ලිපිය සම්බන්දව ඔබගේ අදහස් ලබා දෙන්න

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ WordPress.com ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Twitter picture

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Twitter ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Facebook photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Facebook ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )

Google+ photo

ඔබ අදහස් දක්වන්නේ ඔබේ Google+ ගිණුම හරහා ය. පිට වන්න / වෙනස් කරන්න )